u rečniku PONS
życie <gen ‑ia, no pl > [ʒɨtɕe] N nt
1. życie:
- ubezpieczenie na życie
-
- życie doczesne
-
- życie duchowe
- Geistesleben nt
- życie osobiste
- Privatleben nt
- życie publiczne
-
- życie seksualne
- Sexualleben nt
- psie życie inf
-
- wprowadzić [lub wcielić] coś w życie
- etw verwirklichen [o. realisieren]
2. życie (ciąg procesów biochemicznych):
3. życie (witalność):
5. życie inf (koszty utrzymania):
6. życie (funkcjonowanie):
życie N
- codzienne życie nt
-