u rečniku italijanskog jezika Oksford‒Paravia
I. spuntare1 [spunˈtare] VB trans
2. spuntare (accorciare):
II. spuntare1 [spunˈtare] VB intr aux essere
1. spuntare (nascere):
2. spuntare (apparire):
3. spuntare (sbucare all'improvviso):
u rečniku PONS
I. spuntare [spun·ˈta:·re] VB trans +avere
II. spuntare [spun·ˈta:·re] VB intr +essere
| io | spunto |
|---|---|
| tu | spunti |
| lui/lei/Lei | spunta |
| noi | spuntiamo |
| voi | spuntate |
| loro | spuntano |
| io | spuntavo |
|---|---|
| tu | spuntavi |
| lui/lei/Lei | spuntava |
| noi | spuntavamo |
| voi | spuntavate |
| loro | spuntavano |
| io | spuntai |
|---|---|
| tu | spuntasti |
| lui/lei/Lei | spuntò |
| noi | spuntammo |
| voi | spuntaste |
| loro | spuntarono |
| io | spunterò |
|---|---|
| tu | spunterai |
| lui/lei/Lei | spunterà |
| noi | spunteremo |
| voi | spunterete |
| loro | spunteranno |