u rečniku PONS
I. evi·dence [ˈevɪdən(t)s] N no pl
1. evidence (proof):
2. evidence LAW:
best ˈevi·dence N LAW
cir·cum·stan·tial ˈevi·dence N esp LAW
pre·sump·tive ˈevi·dence N LAW
best ˈevi·dence rule N LAW
duty to provide evidence N ECON LAW
evidence of insurance N INSUR
audit evidence N
| I | evidence |
|---|---|
| you | evidence |
| he/she/it | evidences |
| we | evidence |
| you | evidence |
| they | evidence |
| I | evidenced |
|---|---|
| you | evidenced |
| he/she/it | evidenced |
| we | evidenced |
| you | evidenced |
| they | evidenced |
| I | have | evidenced |
|---|---|---|
| you | have | evidenced |
| he/she/it | has | evidenced |
| we | have | evidenced |
| you | have | evidenced |
| they | have | evidenced |
| I | had | evidenced |
|---|---|---|
| you | had | evidenced |
| he/she/it | had | evidenced |
| we | had | evidenced |
| you | had | evidenced |
| they | had | evidenced |