u rečniku PONS
I. dun·keln [ˈdʊŋkl̩n] VB intr impers
I. dun·kel <dunkler, am dunkelsten> [ˈdʊŋkl̩] ADJ
2. dunkel (düster in der Farbe):
5. dunkel pej (zwielichtig):
Dun·kel <-s> [ˈdʊŋkl̩] N nt kein pl form
| ich | dunkle / dunkele |
|---|---|
| du | dunkelst |
| er/sie/es | dunkelt |
| wir | dunkeln |
| ihr | dunkelt |
| sie | dunkeln |
| ich | dunkelte |
|---|---|
| du | dunkeltest |
| er/sie/es | dunkelte |
| wir | dunkelten |
| ihr | dunkeltet |
| sie | dunkelten |
| ich | habe | gedunkelt |
|---|---|---|
| du | hast | gedunkelt |
| er/sie/es | hat | gedunkelt |
| wir | haben | gedunkelt |
| ihr | habt | gedunkelt |
| sie | haben | gedunkelt |
| ich | hatte | gedunkelt |
|---|---|---|
| du | hattest | gedunkelt |
| er/sie/es | hatte | gedunkelt |
| wir | hatten | gedunkelt |
| ihr | hattet | gedunkelt |
| sie | hatten | gedunkelt |