u rečniku PONS
I. zbić <‑bije> [zbitɕ]
zbić perf od zbijać
II. zbić <‑bije> [zbitɕ] VB trans perf
1. zbić (rozbić):
2. zbić (obić kogoś):
3. zbić (stłuc sobie coś):
4. zbić (obalać):
- zbić argumenty, racje
-
- zbić argumenty, racje
-
III. zbić <‑bije> [zbitɕ] VB refl perf (stłuc się)
I. zbijać <‑ja; perf zbić> [zbijatɕ] VB trans
1. zbijać (łączyć gwoździami):
2. zbijać (stłaczać):
3. zbijać (obalać):
- zbijać twierdzenie, tezę
-