u rečniku PONS
I. prawo <gen ‑wa, pl ‑wa> [pravo] N nt LAW
1. prawo (ogół przepisów):
- prawo
- Recht nt
-
- Nutzungsrechte ntpl
- podstawowe prawo obywatelskie
- Grundrecht nt
- prawo administracyjne
-
- prawo cywilne
- Zivilrecht nt
- prawo dyscyplinarne
-
- prawo finansowe
- Finanzrecht nt
- prawo gospodarki odpadami
- Abfallrecht nt
- prawo handlowe
- Handelsrecht nt
- prawo karne
- Strafrecht nt
- prawo konstytucyjne
-
- prawo korporacyjne
- Berufsrecht nt
- prawo kościelne
- Kirchenrecht nt
- prawo międzynarodowe
-
- prawo podatkowe
- Stuerrecht nt
- prawo pracy
- Arbeitsrecht nt
- prawo rynku kapitałowego
-
- prawo procesowe LAW
-
- prawo publiczne
-
- prawo rzeczowe LAW
-
- prawo upadłościowe
-
- prawo zagraniczne
-
- prawo zastawu
- Pfandrecht nt
- prawo zwyczajowe
-
- prawo bezwzględnie obowiązujące LAW
-
- prawo obowiązujące
-
- prawo niepisane
-
- przekroczyć prawo
-
3. prawo (ustawa, przepis):
4. prawo (norma prawna):
- prawo
-
5. prawo (uprawnienie):
- prawo t. LAW, POL
- Recht nt
- prawo t. LAW, POL
-
-
- Abwehrrecht nt
-
- Abhilferecht nt
-
- Menschenrechte ntpl
- prawo łaski LAW
-
- prawo koalicji
-
- prawo poboru FIN
-
- prawo równości
-
- prawo użytkowania na czas nieokreślony
-
-
- Abbaurecht nt
- prawo wykonywania zawodu
-
- prawo zastawu na nieruchomości
-