u rečniku PONS
pan <gen ‑a, pl ‑owie> [pan] N m
3. pan (osoba mająca władzę, arystokrata):
4. pan (Bóg):
5. pan inf (nauczyciel):
- pan
- Lehrer m
- pan od matematyki
-
6. pan (właściciel psa):
- pan
- Herrchen nt
PAN <gen PAN‑u, no pl > [pan] N f inv lub m
PAN skr od Polska Akademia Nauk
- PAN
-