u rečniku PONS
brak1 [brak] VB impers
brak2 <gen ‑u, pl ‑i> [brak] N m
1. brak no pl:
- brak (nieobecność, niedostatek)
-
- brak (nieobecność, niedostatek)
- Mangel m
- brak (nieobecność, niedostatek)
-
- brak (apetytu, zainteresowań)
- Fehlen nt
- brak czasu
-
- brak doświadczenia
-
- brak opanowania
-
- brak wychowania
-
- brak związku
-
2. brak usu pl (wada, defekt, niedociągnięcie):
3. brak usu pl (wybrakowany produkt):
- brak
-