u rečniku PONS
schra̱u̱ben [ˈʃraʊbən] VB trans
1. schrauben (anschrauben):
2. schrauben (festdrehen):
3. schrauben fig (bewirken, dass etw steigt):
Schra̱u̱be <‑, ‑n> [ˈʃraʊbə] N f
PạssschraubeRS <‑, ‑n> N f
Passschraube N f <‑, ‑n>:
| ich | schraube |
|---|---|
| du | schraubst |
| er/sie/es | schraubt |
| wir | schrauben |
| ihr | schraubt |
| sie | schrauben |
| ich | schraubte |
|---|---|
| du | schraubtest |
| er/sie/es | schraubte |
| wir | schraubten |
| ihr | schraubtet |
| sie | schraubten |
| ich | habe | geschraubt |
|---|---|---|
| du | hast | geschraubt |
| er/sie/es | hat | geschraubt |
| wir | haben | geschraubt |
| ihr | habt | geschraubt |
| sie | haben | geschraubt |
| ich | hatte | geschraubt |
|---|---|---|
| du | hattest | geschraubt |
| er/sie/es | hatte | geschraubt |
| wir | hatten | geschraubt |
| ihr | hattet | geschraubt |
| sie | hatten | geschraubt |