Oxford Spanish Dictionary
condición N f
1. condición (requisito):
2.1. condición (calidad, situación):
2.3. condición (clase social):
3. condición <condiciones fpl > (estado, circunstancias):
condicionar VB trans
1. condicionar (determinar):
2. condicionar (supeditar):
u rečniku PONS
condicionar VB trans
1. condicionar (supeditar):
2. condicionar (acondicionar):
condicionar [kon·di·sjo·ˈnar, kon·di·θjo-] VB trans (supeditar)
| yo | condiciono |
|---|---|
| tú | condicionas |
| él/ella/usted | condiciona |
| nosotros/nosotras | condicionamos |
| vosotros/vosotras | condicionáis |
| ellos/ellas/ustedes | condicionan |
| yo | condicionaba |
|---|---|
| tú | condicionabas |
| él/ella/usted | condicionaba |
| nosotros/nosotras | condicionábamos |
| vosotros/vosotras | condicionabais |
| ellos/ellas/ustedes | condicionaban |
| yo | condicioné |
|---|---|
| tú | condicionaste |
| él/ella/usted | condicionó |
| nosotros/nosotras | condicionamos |
| vosotros/vosotras | condicionasteis |
| ellos/ellas/ustedes | condicionaron |
| yo | condicionaré |
|---|---|
| tú | condicionarás |
| él/ella/usted | condicionará |
| nosotros/nosotras | condicionaremos |
| vosotros/vosotras | condicionaréis |
| ellos/ellas/ustedes | condicionarán |