u rečniku PONS
voll|machenOLD VB trans
vollmachen → machen I.1.
I. machen [ˈmaxən] VB trans
1. machen (tun):
2. machen:
3. machen:
4. machen (in einen Zustand versetzen):
6. machen (umwandeln):
II. machen [ˈmaxən] VB refl sich machen
1. machen (sich in einen Zustand versetzen):
4. machen (beginnen):
5. machen (sich bereiten):
| ich | mache | voll |
|---|---|---|
| du | machst | voll |
| er/sie/es | macht | voll |
| wir | machen | voll |
| ihr | macht | voll |
| sie | machen | voll |
| ich | machte | voll |
|---|---|---|
| du | machtest | voll |
| er/sie/es | machte | voll |
| wir | machten | voll |
| ihr | machtet | voll |
| sie | machten | voll |
| ich | habe | vollgemacht |
|---|---|---|
| du | hast | vollgemacht |
| er/sie/es | hat | vollgemacht |
| wir | haben | vollgemacht |
| ihr | habt | vollgemacht |
| sie | haben | vollgemacht |
| ich | hatte | vollgemacht |
|---|---|---|
| du | hattest | vollgemacht |
| er/sie/es | hatte | vollgemacht |
| wir | hatten | vollgemacht |
| ihr | hattet | vollgemacht |
| sie | hatten | vollgemacht |