u rečniku PONS
deucht [dɔyçt] old
deucht 3. pers. sing von dünken
I. dün·ken <dünkt [o. old deucht], dünkte [o. dated deuchte] , gedünkt [o. old gedeucht]> [ˈdʏŋkn̩] VB trans, intr impers dated
I. dün·ken <dünkt [o. old deucht], dünkte [o. dated deuchte] , gedünkt [o. old gedeucht]> [ˈdʏŋkn̩] VB trans, intr impers dated
| es | dünkt / deucht |
|---|
| es | dünkte / deuchte |
|---|
| es | hat | gedünkt / gedeucht |
|---|
| es | hatte | gedünkt / gedeucht |
|---|