Oxford Spanish Dictionary
revuelco N m
revuelco → revolcón
revolcón N m
1. revolcón:
2. revolcón inf (derrota, humillación):
I. revolcar VB trans
1. revolcar (por el suelo):
II. revolcarse VB vpr
u rečniku PONS
revuelco N m (golpe)
- revuelco
-
I. revolcar irr como volcar VB trans
I. revolcar [rre·βol·ˈkar] irr como volcar VB trans
| yo | revuelco |
|---|---|
| tú | revuelcas |
| él/ella/usted | revuelca |
| nosotros/nosotras | revolcamos |
| vosotros/vosotras | revolcáis |
| ellos/ellas/ustedes | revuelcan |
| yo | revolcaba |
|---|---|
| tú | revolcabas |
| él/ella/usted | revolcaba |
| nosotros/nosotras | revolcábamos |
| vosotros/vosotras | revolcabais |
| ellos/ellas/ustedes | revolcaban |
| yo | revolqué |
|---|---|
| tú | revolcaste |
| él/ella/usted | revolcó |
| nosotros/nosotras | revolcamos |
| vosotros/vosotras | revolcasteis |
| ellos/ellas/ustedes | revolcaron |
| yo | revolcaré |
|---|---|
| tú | revolcarás |
| él/ella/usted | revolcará |
| nosotros/nosotras | revolcaremos |
| vosotros/vosotras | revolcaréis |
| ellos/ellas/ustedes | revolcarán |
Primeri rečenica su nedostupni
Pokušajte s drugačijim unosom.