u rečniku PONS
siedzieć <‑dzi> [ɕedʑetɕ] VB intr
1. siedzieć < perf prze‑> <[lub po‑]> (znajdować się w pozycji siedzącej):
3. siedzieć < perf po‑> inf (zajmować się):
4. siedzieć < perf prze‑> <[lub po‑]> inf (być w więzieniu):
- siedzieć
- sitzen inf