u rečniku PONS
dwójka <gen ‑ki, pl ‑ki> [dvujka] N f
1. dwójka inf (cyfra):
- dwójka
- Zwei f
2. dwójka inf SCHOOL (ocena mierna/dopuszczająca):
3. dwójka inf UNIV (ocena niedostateczna):
4. dwójka inf (para):
5. dwójka inf (tramwaj, karta):
- dwójka
- Zwei f
7. dwójka (kajak, łódź):
- dwójka
-
8. dwójka (pomieszczenie, pokój):
- dwójka
-
- dwójka
- Doppelzimmer nt